Kişi incelemesinde uyarı işaretleri

Kimlik tespitindeki hatalar ve isim benzerlikleri

İncelemede en sık yapılan ve maliyeti en yüksek hata, henüz gerçek bir uyarı işareti bulunmadan ortaya çıkar. Buna kimlik tespiti hatası denir: Başka bir kişiye ait bilgiler incelenen kişiye atfedilir. Dava aynı ad ve soyadı taşıyan bir kişiye, iflas başka şehirdeki aynı soyadlı kişiye aittir; olumsuz yayın ise aynı adı taşıyan ve benzer bir mesleği olan başka birini anlatır.

Ad ne kadar yaygınsa risk o kadar yüksektir. Buna yazım çeşitleri de eklenir: Farklı standartlardaki harf çevrimleri, çift soyadları, evlilik sonrası soyadı değişikliği, yabancı belgelerde ikinci ad olarak yer alan baba adı, kısaltmalar ve adın gündelik biçimleri. Bir kişi kaynaklarda beş farklı yazımla, beş farklı kişi ise tek bir yazımla yer alabilir.

Kimlik doğrulama ada değil, birden fazla tanımlayıcının birlikte değerlendirilmesine dayanır. Doğum tarihi, doğum veya kayıt yeri, vatandaşlık, hukuka uygun biçimde erişilebildiği ölçüde kimlik numaraları, şirketlerdeki roller, faaliyet dönemi, bilinen kişi ve kuruluşlarla bağlantılar karşılaştırılır. Tek bir özellikte eşleşme hipotezdir; üç-dört bağımsız özellikte eşleşme ise gerekçeli bir çıkarım oluşturur.

Pratik sonucu açıktır: Kimliği doğrulanmış kişiyle ilişkilendirilemeyen hiçbir bulgu, rapora onun hakkında bir olgu olarak girmemelidir. Özenli çalışmada bu kayıtlar ayrı sunulur ve açıkça belirtilir: İsim eşleşmesi var, kimlik doğrulanmadı. Bu bir formalite değildir; kişinin itibarı, başkasının geçmişinin kendisine yüklenmesinden böyle korunur.

Aynı mekanizmanın tersi de geçerlidir: Kişi kaynakta farklı bir yazımla yer aldığı için inceleme gerçek bir olayı bulamayabilir. Bu nedenle arama adın farklı yazımları üzerinden yürütülür. Olumsuz sonuç da dikkatle ifade edilir: «Kişi temiz» yerine «İncelenen kaynaklar ve ad yazımları üzerinden bilgiye rastlanmadı» denir.

Biyografi ve tarihlerde çelişkiler

İkinci işaret katmanı, zaman bakımından tutarsızlıklardır. Şirkette çalışıldığı belirtilen dönem, şirketin var olduğu dönemle örtüşmeyebilir. Beyan edilen görev, kuruluşta daha sonra oluşturulmuş olabilir. Her ikisi de asıl iş olarak belirtilen iki çalışma dönemi bütünüyle çakışabilir. Diploma, diğer bilgilere göre kişinin başka ülkede bulunduğu bir yılda alınmış olabilir.

İki tür uyuşmazlığı baştan ayırmak önemlidir. Aylar yerine yuvarlanmış yıllar, yeniden markalaşmadan sonra eski şirket adının kullanılması veya özgeçmişe yazılmamış doğum izni gibi basit hatalar yaygındır ve tek başına bir anlam taşımaz. Esaslı uyuşmazlıklar ise anlatının anlamını değiştirir: Gerçekte bulunmayan bir yöneticilik dönemi, kişinin ilişkisinin olmadığı bir projedeki deneyimi kendisine atfetmesi veya açıklamak istemediği gizlenmiş bir dönem.

Bunlar özgeçmiş üzerinden değil, bağımsız kayıtlar üzerinden kontrol edilir: Atama ve görev sona erme tarihlerini içeren şirket sicilleri, ilgili dönemin yayınları ve sektör materyalleri, şirketlerin resmi açıklamaları, tutuldukları yerlerde meslek sicilleri ve ruhsatlar. En az iki bağımsız kaynağın tarihler bakımından örtüşmesi, ilgili dönemi doğrulanmış hale getirir.

Pratik önemi role bağlıdır. Mali yetki içeren bir pozisyonda yöneticilik tarihlerindeki hata önemlidir; çünkü para yönetimi deneyiminin değerlendirilmesini etkiler. Aynı hata, mali yetki taşımayan sıradan bir pozisyon için önemsiz olabilir. Uyarı işareti her zaman verilecek karar bağlamında değerlendirilir.

Ayrı bir işaret, uyuşmazlığın kendisi değil, bu konuda sorulan soruya verilen tepkidir. Ayrıntılı, sakin bir açıklama ve teyit sunma isteği sorunu giderebilir. Öfkelenme, anlatıyı değiştirme veya dönemi tartışmayı reddetme, ilk uyuşmazlıktan daha fazla bilgi verebilir. Ancak bu da kötü niyetin kanıtı değil, bir gözlemdir.

Gizli kurumsal bağlantılar

Üçüncü katman, kararın konusuyla ilgili olduğu halde kişinin açıklamadığı bağlantılardır. Burada özel ilişkilerden değil, doğrulanabilir kurumsal olgulardan söz edilir: Aynı pazarda faaliyet gösteren bir şirkette pay veya yöneticilik görevi; sözleşme yapılacak karşı tarafın yapısına katılım; müşteriyle halihazırda uyuşmazlık yaşayan bir kişiyle ortak şirket.

Bu bağlantılar resmi kaynaklardan belirlenir: Şirket sicilleri, şirket açıklamaları, tarafları açıkça belirten mahkeme materyalleri, kamuya açık ihale ve ruhsat kayıtları. Aynı kayıt adresleri, tekrarlanan temsilciler veya açık kayıtlardaki ortak telefonlar gibi dolaylı göstergeler ise sonuç değil, doğrulanması gereken hipotezler oluşturur.

Her bağlantı değil, somut rol bakımından çıkar çatışması yaratan bağlantı önemlidir. Yakın bir sektördeki şirkete ortaklık zararsız olabilir. Ancak kişinin kendi menfaatinin bulunduğu bir yapıdan satın alma kararı vereceği anlamına da gelebilir. Farkı belirleyen payın büyüklüğü değil, menfaatin gelecekteki yetkilerle kesişip kesişmediğidir.

Müşteri açısından pratik sonuç şudur: Tespit edilen bir çıkar çatışması neredeyse hiçbir zaman kendiliğinden ret gerektirmez. Açıklama ve koşullar gerektirir: Sözleşmede ayrı bir beyan, belirli kararlara katılımın sınırlandırılması veya değişiklikleri bildirme yükümlülüğü. Bağlantı, doğrudan sorulduğu halde gizlendiğinde soruna dönüşür.

Geçmişteki bağlantılar ayrı bir kategoridir. Kişi yapıdan yıllar önce ayrılmış olsa da kayıtlar kalmış olabilir. Eski bağlantı mevcut bağlantıyla aynı değildir. Doğru inceleme her zaman dönemi belirtir: Bağlantı ne zaman başladı, ne zaman sona erdi ve sona erdiği resmi olarak doğrulanıyor mu?

Tekrarlanan iflaslar ve uyuşmazlıklar

Dördüncü katman mali ve yargısal geçmiştir. Bir girişimcinin geçmişindeki tek bir iflas olağandır: Sektör krizi, kilit müşterinin kaybı veya başarısız bir proje buna yol açabilir. Tek başına kötü niyeti göstermez; birçok yargı alanında tam da bu tür durumlar için öngörülmüş olağan bir hukuki süreçtir.

Tekrarlılık ve senaryoların benzerliği uyarı işareti oluşturur. Yerine getirilmemiş yükümlülükler bırakarak aynı yöntemle kapanan birden fazla şirket; talepler ortaya çıkmadan önce düzenli olarak yeni bir yapıya geçiş; tedarikçiler veya çalışanlarla benzer uyuşmazlıklar dizisi. Burada belirleyici olan tek bir olgu değil, örüntüdür. Örüntü de tek kayıtla değil, kayıtların birlikte değerlendirilmesiyle doğrulanır.

Davalarda ayrıca özen gerekir. Bir dava dilekçesi, dilekçede anlatılan olayların gerçekleştiğini değil, davanın açıldığını gösterir. Sona erdirilen veya davacının kaybettiği bir dava, tek başına kişi hakkında olumsuz bilgi sayılmaz. Kesinleşmiş kararlar ve tarafın rolü önemlidir: Benzer taleplerde sistematik olarak davalı olmak, sözleşme bedeline ilişkin tek bir uyuşmazlıktan farklıdır.

Pratik önemi, hangi kararın verildiğine bağlıdır. Para üzerinde tasarruf yetkisi bulunan bir pozisyon veya yatırım kararı için mali geçmiş kritiktir; kişinin başkalarına karşı yükümlülüklerini nasıl ele aldığını gösterir. Mali yetki içermeyen bir rolde aynı olay önemsiz olabilir. Burada orantılılık, eksiksiz bilgi toplamaktan daha önemlidir.

Olayın ne kadar eski olduğu ayrıca değerlendirilir. Yükümlülüklerin yerine getirildiği on beş yıl önceki bir olay ile ödenmemiş taleplerin sürdüğü geçen yılki olay, resmen aynı adla anılsalar bile farklı işaretlerdir.

Yaptırımlar, PEP ve düzenleyici işlemler

Beşinci katman en hassas olanıdır; çünkü en sık yanlış yorumlanan da budur. Yaptırım eşleşmesi ile PEP statüsü, sonuçları farklı olan temelden ayrı durumlardır ve birbirine karıştırılmamalıdır.

Yaptırımlar, belirli kişi ve kuruluşlara yönelik doğrudan hukuki kısıtlamalardır. Resmi listeler ve birleştirilmiş kaynaklar, Avrupa Komisyonu dahil ilgili kurumlarca yayımlanır. Temel pratik sorun yine kimlik tespiti hatasıdır: Yaptırım listelerinde isim eşleşmeleri sık görülür. Sonuca ancak doğum tarihi, vatandaşlık, rol ve bağlantılı kişiler karşılaştırıldıktan sonra varılır. Bu karşılaştırmadan önce doğru ifade şudur: «Eşleşme tespit edildi, kimlik doğrulanmadı».

PEP statüsü, kişinin önemli kamusal görevler üstlendiğini veya böyle bir kişinin yakın akrabası ya da bağlantılı kişisi olduğunu gösterir. FATF'nin siyasi nüfuz sahibi kişilere ilişkin rehberi, bu statünün suç faaliyetine işaret etmediğini açıkça esas alır. Statü, ilişkiyi reddetmeyi değil; fon ve servet kaynağının belirlenmesi ve güçlendirilmiş izleme gibi ek tedbirleri gerektirir. Bazı yargı alanlarında düzenleyici kurumlar, her PEP ile çalışmanın otomatik olarak reddedilmesini aşırı bir uygulama olarak eleştirir.

Düzenleyici işlemler, örneğin talimatlar, ruhsat iptalleri ve görev yasakları, aşamalarına ve içeriklerine göre değerlendirilir. Yürürlüğe girmiş bir karar ile başlatılmış bir süreç aynı ağırlığı taşımaz. Şekli bir nedenle getirilen görev yasağı, yükümlülüklerin ihlali nedeniyle yönetim hakkının kaldırılmasından farklıdır.

Pratik sonucu şudur: Bu katman yalnızca arama değil, doğrulama gerektirir. Eşleşme bulmak kolaydır; somut kişiyle ilgisini belirlemek çalışma ister. Kimlik kesinleştirilmeden ve bağlam belirtilmeden yaptırım eşleşmesi veya PEP statüsü sunan bir rapor, inceleme yapılmamasından daha tehlikelidir; yanıltıcı bir güven duygusu yaratır.

Gerçeği yansıtmayan diplomalar, görevler ve projeler

Altıncı katman, beyan edilen yeterliliklere ilişkindir. Dört tipik durumla karşılaşılır: Gerçekte bulunmayan veya akredite olmayan eğitim kurumu; gerçek bir üniversite ancak doğrulanamayan diploma; fiili görevden daha yüksek gösterilen unvan; kişinin ilişkili olduğu ama beyan ettiği rolde bulunmadığı proje.

Bunlar farklı yollarla incelenir. Eğitim, mevcut olduğu yerlerde verilen belgelere ilişkin resmi sicillerden ve üniversitenin öngördüğü usulle doğrudan kurumdan doğrulanır. Birçok ülkede doğrudan doğrulama kişinin rızasını gerektirir; bu sınıra uyulur, etrafından dolaşılmaz. Görevler, şirket sicilleri, açıklamalar ve ilgili dönemin yayınlarından incelenir. Projelere katılım ise müşterinin resmi duyuruları, sektör materyalleri ve kamuya açıksa sözleşmeye ilişkin açıklamalar üzerinden kontrol edilir.

Teknik olarak yalan olmayan süsleyici ifadeler ayrıca dikkat gerektirir: «Birim çalışanlarından biriydim» yerine «Birimi yönettim»; rol belirtilmeden «Yüksek tutarlı bir işlemde yer aldım»; ayrıntı verilmeden «Uluslararası müşterilerle çalıştım». Bu sahtecilik değildir, ancak açıklama sorusu için gerekçedir. Özellikle rol, tam da abartılan deneyimi gerektiriyorsa.

Pratik sonucu şudur: Doğrulanmayan yeterlilik, karara ne ölçüde dayanak olduysa o ölçüde önemlidir. Kişi belirli bir uzmanlığı nedeniyle işe alınıyorsa, bu uzmanlığın doğrulanamaması kritiktir. Yirmi yıl önceki diplomanın mevcut rolle ilgisi yoksa doğrulanamaması şekli bir eksikliktir.

Burada sonucun doğru ifade edilmesi özellikle önemlidir. «Diploma sahte» yerine «Erişilebilir kaynaklardan doğrulanamadı» yazılmalıdır. İlki farklı nitelikte dayanaklar gerektiren bir suçlamadır; ikincisi ise inceleme sonucuna ilişkin doğrulanabilir bir açıklamadır.

Kaynakların manipüle edilmesi ve bağlamın silinmesi

Yedinci katman, kişinin kendisinden çok çevresindeki bilgi ortamıyla ilgilidir. Burada birbirine zıt iki çarpıtma türü görülür; her ikisi de sonuç açısından aynı ölçüde tehlikelidir.

İlki yapay olumsuz içeriktir. Editoryal yapısı olmayan platformlarda kısa sürede ortaya çıkan benzer yayınlar; birbirini neredeyse kelimesi kelimesine tekrarlayan ve döngüsel biçimde birbirine atıf yapan metinler; aynı üsluptaki yorumlar; bir işlem veya atamayla aynı zamana denk getirilen materyaller. Bu tablo organize bir kampanyaya işaret edebilir, ancak gerçekten yankı uyandıran bir olayı da yansıtabilir. Ayrımı sağlayan, birincil kaynağın varlığıdır: Belge, karar veya resmi açıklama.

İkincisi yapay olumlu içerik ve temizlenmiş dijital izdir. Arama sonuçlarını kaplayan benzer övgü yayınları; diğer metinlerin atıf yaptığı materyallerin kaybolması; işlemden kısa süre önce temizlenmiş profiller. Bilginin silinmesi tek başına kişinin veri koruma hakkını hukuka uygun kullanması olabilir ve gizleme belirtisi sayılmaz. Birlikte değerlendirildiğinde işaret oluşturur: Belirli bir olay, tam karar öncesinde kaybolurken diğer kaynaklardaki atıflar varlığını sürdürüyorsa.

Her iki durumda da yöntem aynıdır: Birincil kaynağı bulmak ve tarihleri belirlemek. Aynı metni yeniden yayımlayan on site, on doğrulama değil, tek yayındır. Mahkeme kararına atıf yapan yayın, kararın kendisi üzerinden kontrol edilir. Birincil kaynak bulunamıyorsa materyal, kimliği belirlenemeyen bir yazarın iddiası olarak kalır ve bu statüyle kaydedilir.

Pratik sonucu şudur: Müşterinin ihtiyacı bulunanların aktarılması değil, sınıflandırılmasıdır. Neler belgeyle doğrulanmıştır, neler birincil kaynağı olmayan yayındır, materyallerin ortaya çıkışında nerede eşgüdüm görülür ve bundan hangi soru doğar? Bir kişiye yönelik kampanya ile gerçek bir kusurlu davranış aramada benzer görünür; ayrımı ancak doğrulama sağlar.

İşaretler önemlerine göre nasıl sıralanır?

Bulunan işaretler tek bir genel liste halinde kaldığında yararsızdır. Onları yararlı kılan, iki bağımsız eksene göre sıralamaktır: Ne ölçüde doğrulandıkları ve somut kararı ne ölçüde etkiledikleri.

İlk eksen doğrulanma düzeyidir. En üst düzey, belgeye dayanan olgudur: Sicil kaydı, kesinleşmiş karar veya resmi açıklama. Orta düzey, tek başına yeterli olmayan birden fazla bağımsız kaynaktan çıkarılan gerekçeli sonuçtur. Daha aşağıda, işaretleri bulunan ancak doğrulanmamış çalışma hipotezi yer alır. Ayrıca doğrulanması mümkün olmayan bilgiler vardır: Kapalı yargı alanı, hukuka uygun erişimin bulunmaması veya kaybolmuş belgeler.

İkinci eksen karara etkidir. Burada işaret soyut biçimde değil, rol veya işlem bağlamında değerlendirilir: İncelemenin yapılmasına neden olan sorunun yanıtını değiştiriyor mu? Rakip şirkette gizli pay sahibi olmak satın alma direktörü için kritiktir; tedarikçiler üzerinde etkisi olmayan bir pozisyonda ise neredeyse önemsizdir. Eski bir iflas, varlık yöneticisi için önemli, teknik bir rol için nötr olabilir.

Eksenlerin kesişimi dört açık alan oluşturur. Doğrulanmış ve etkili bilgi, kararın veya işlem koşullarının dayanağıdır. Doğrulanmış ancak etkisiz bilgi kaydedilir ve engel oluşturmaz. Doğrulanmamış fakat potansiyel olarak önemli bilgi, karar öncesinde kişiye yöneltilmesi gereken sorudur. Doğrulanmamış ve etkisiz bilgi ise sonuçlarda hiç yer almaması gereken bilgi kirliliğidir.

Pratik sonucu basittir: Böyle bir sınıflandırma içermeyen rapor, işi müşteriye aktarır ve neredeyse her zaman aşırı temkinli yorumlanır. İyi inceleme kaygıyı büyütmez; onu somut bir listeye indirir: Tespit edilenler, açıklama gerektirenler ve bilinmeyenler.

Profesyonel bir süreç nasıl yürütülür?

İşe alımda da işlem öncesinde de sıra aynıdır. Derinlik ve kullanılan kaynaklar değişir; sıralama değişmez.

1. 01

   Kararın ve hukuki dayanağın belirlenmesi

   İnceleme hangi amaçla yapılıyor, hangi rol veya işlem değerlendiriliyor, kişi hakkındaki bilgileri işlemek için hukuki dayanak var mı ve kişinin rızası ya da bilgilendirilmesi gerekiyor mu?

2. 02

   Kimliğin doğrulanması

   Herhangi bir bulgu kişiye atfedilmeden önce tanımlayıcıların, adın farklı yazımlarının ve faaliyet döneminin karşılaştırılması.

3. 03

   Beyan edilen biyografi

   Eğitimin, görevlerin, dönemlerin ve projelerin bağımsız kaynaklardan incelenmesi ve uyuşmazlıkların kaydedilmesi.

4. 04

   Kurumsal boyut

   Roller, paylar, mevcut ve geçmiş bağlantılar, karşı taraflar ve işlem katılımcılarıyla kesişimler.

5. 05

   Mali ve yargısal boyut

   Hukuka uygun erişim kapsamındaki iflaslar, uyuşmazlıklar ve icra takipleri; rol ve aşama belirtilerek.

6. 06

   Düzenleyici boyut

   Kimlik kesinleştirilerek yaptırım eşleşmeleri, PEP kategorisi ve kamusal görevin dönemi.

7. 07

   Bilgi ortamı

   Birincil kaynağı araştırılan, tarihleri belirlenen ve kaynak bağımsızlığı değerlendirilen yayınlar ve iddialar.

8. 08

   Ağırlıklandırma ve sınıflandırma

   Her işarete doğrulanma düzeyi ve karara etki değerlendirmesi atanır; sorular ve sınırlamalar listesi oluşturulur.

İlk bulunan işaret ne kadar «kötü» görünürse görünsün sıra değişmez. Kimlik, yorumlamadan sonra değil, önce doğrulanır.

Çalışma sonunda müşteriye ne sunulur?

Çalışma müşterinin sorusuna yanıt vermeli ve kişinin kendisiyle yapılacak görüşme dahil, sorgulamaya dayanabilmelidir.

1. 01

   Kimliğin doğrulanması

   Bulguların belirli bir kişiye atfedilmesi hangi tanımlayıcılara dayanıyor ve hangi eşleşmeler elendi?

2. 02

   Doğrulanmış kronoloji

   Her dönem için kaynak ve doğrulama durumu belirtilerek eğitim, görevler ve tarihler.

3. 03

   Kurumsal roller ve bağlantılar

   Başlangıç ve bitiş tarihleriyle birlikte mevcut ve geçmiş paylar, görevler ve kararın konusuyla kesişimleri.

4. 04

   Mali ve yargısal durumlar

   Tarafın rolü, sürecin aşaması ve yükümlülüklerin yerine getirilme durumu belirtilerek iflaslar, uyuşmazlıklar ve talepler.

5. 05

   Yaptırım ve PEP boyutu

   Eşleşmelerin değerlendirilmesi: Neler elendi, neler doğrulandı, kamusal görevin kategorisi ve dönemi nedir?

6. 06

   Bilgi tablosu

   Birincil kaynakları, tarihleri ve bağımsızlık değerlendirmeleriyle yayınlar; doğrulanmamış iddialar ayrı sunulur.

7. 07

   İşaret matrisi

   Açıklama gerektiren noktalar vurgulanarak bulguların doğrulanma düzeyine ve karara etkisine göre sınıflandırılması.

8. 08

   Sorular ve sınırlamalar

   Kişiye yöneltilecek sorular ve hangi hususların, hangi nedenle doğrulanamadığına ilişkin açık liste.

Yöntemlerin sınırları ve hukuka uygunluğu

Kişi incelemesi kişisel verileri içerir; kullanılacak yöntemi de bu belirler. Avrupa Birliği'nde işleme, GDPR kapsamında hukuki dayanak gerektirir. Meşru menfaat seçilmişse orantılılık değerlendirmesi yapılır: Müşterinin menfaati, kişinin hakları ve makul beklentileriyle dengelenir. EDPB'nin meşru menfaat rehberi bu testi açıkça tarif eder. Bilgilerin teknik olarak erişilebilir olması, testi bir formaliteye dönüştürmez.

Pratik sonuç şudur: İncelemenin kapsamı amaçla sınırlıdır. Kolay bulunabiliyor olsa bile kararla ilgili olmayan bilgilerin incelenmesi uygun değildir. Özel hayat, sağlık, görüşler ve ailevi durumlar, konuyla doğrudan bağlantılı olmadıkça ve ayrıca hukuki dayanak bulunmadıkça incelemeye dahil edilmez.

BLACKFILE resmi siciller, mahkeme ve düzenleyici kurum materyalleri, yayınlar, meslek sicilleri ve müşterinin sağladığı bilgilerle çalışır. Kapalı devlet veri tabanlarına, yazışmalara, konum verilerine ve bankacılık bilgilerine erişim hiçbir koşulda kullanılmaz veya önerilmez.

• suçluluğu belirlemez ve eylemleri hukuki ihlal olarak nitelendirmez
• belgeyi düzenleyen makamın yerine belgenin gerçekliğini onaylamaz
• işverenin, bankanın veya ortağın kararını garanti etmez
• incelemenin amacıyla ilgisiz bilgileri toplamaz
• kaynakların kararlaştırılan tarihteki durumunu yansıtır
• olumsuz bulgu bulunmaması dürüstlüğün garantisi değildir

Ön değerlendirme için neler hazırlanmalı?

İlk adımda belgeler ve kişisel veriler gerekli değildir; talebin anlaşılması yeterlidir.

• verilecek karar: işe alım, atama, ortaklık, işlem veya yatırım
• değerlendirilen rol veya yetkiler ve erişim kapsamı
• kişinin eğitim aldığı, çalıştığı ve faaliyet gösterdiği ülkeler
• halihazırda bilinenler ve tam olarak neyin şüphe yarattığı
• inceleme için hukuki dayanağın bulunup bulunmadığı ve kişinin rızasının gerekip gerekmediği
• kararın verilmesi gereken tarih
• sonucu kimin kullanacağı: siz, avukat, yönetim kurulu veya uyum birimi

İlk adımda pasaport bilgileri, diploma taramaları, banka belgeleri ve yazışmalar gönderilmemelidir. Materyallerin kapsamı, çalışma kapsamı ve hukuki dayanak kararlaştırıldıktan sonra belirlenir.

Sık sorulan sorular

• 01

  Bir kişiyi reddetmek için kaç uyarı işareti yeterlidir?

  Burada sayı belirleyici değildir. Gelecekteki yetkilerle doğrudan ilgili, doğrulanmış tek bir çıkar çatışması, beş doğrulanmamış atıftan daha ağır basar. Karar, bulguların sayısına değil, belgeyle neyin doğrulandığına ve bunun somut rolü nasıl etkilediğine dayanır.

• 02

  İnceleme için kişinin rızası gerekir mi?

• 03

  Yaptırım listesinde eşleşme bulunursa ne yapılmalı?

• 04

  PEP statüsü olumsuz bir durum mu?

• 05

  Diploma doğrulanabilir mi?

• 06

  Organize bir kampanya gerçek bir olaydan nasıl ayrılır?

• 07

  Bulgu bulunmaması kişinin güvenilirliğini garanti eder mi?

• 08

  Kişinin farklı açıkladığı bir bulgu nasıl ele alınmalı?

İşaret, ancak doğrulandığında dayanak olur

Uyarı işaretleri, ancak özenle ele alındıkları ölçüde yararlıdır. Bulgu gibi sunulan kimlik tespiti hatası kişiye zarar verir ve müşteriyi yanıltır. Otuz önemsiz atıf arasında kaybolan gerçek bir çıkar çatışması ise etkilemesi gerektiği halde kararı etkilemez.

Bu nedenle incelemenin değeri bulunanların sayısında değil, sınıflandırılmasındadır: Neler doğrulandı, neler açıklama gerektiriyor, neler hipotez olarak kaldı ve neler öğrenilemiyor? Böyle bir materyalle karar verebilir ve gerektiğinde gerekçesini açıklayabilirsiniz.

Resmi kaynaklar

• EUR-Lex(AB) 2016/679 sayılı Tüzük - GDPRkontrol edildi 06.08.2026

  Kişi incelemesinin izin verilebilir kapsamını belirleyen kişisel veri işleme dayanakları, veri minimizasyonu ve amaçla sınırlılık ilkeleri.

• EDPBGuidelines 1/2024 on processing based on Article 6(1)(f) GDPRkontrol edildi 06.08.2026

  Veri işlemenin dayanağı olarak meşru menfaatin ve kişinin hakları ile makul beklentileri karşısında orantılılık testinin incelenmesi.

• FATFSiyasi nüfuz sahibi kişiler (12 ve 22 sayılı Tavsiyeler)kontrol edildi 06.08.2026

  Siyasi nüfuz sahibi kişiler rehberi: Statü, suç faaliyeti göstergesi değil, ek tedbirlerin dayanağıdır.

• Avrupa KomisyonuYaptırımlar ve ilgili kaynaklara genel bakışkontrol edildi 06.08.2026

  Eşleşmelerin kontrol edildiği, kısıtlayıcı tedbirler ve birleştirilmiş listelere ilişkin resmi AB kaynakları.

İlgili içerikler

Vaka

Yüksek riskli bir durumda kişi arama

Kişinin kimliğinin ve hukuki durumunun bağımsız kaynaklardan doğrulanması

• 01 /HizmetKişi incelemesi→
• 02 /MakaleOrtaklık öncesi kişi incelemesi neleri ortaya koyar?→
• 03 /MakaleŞirket yapısında görünürde sahiplik belirtileri→
• 04 /MakaleGenişletilmiş durum tespiti (Enhanced Due Diligence) ne zaman gerekir?→
• 05 /HizmetKişi incelemesi ve geçmiş araştırması→