برای همکاران

همکاری به مجموعه‌های حرفه‌ای محدود است که در برابر مشتری خود مسئولیت مستقل دارند و در چارچوب قانون فعالیت می‌کنند. Blackfile شبکه نمایندگی انبوه ایجاد نمی‌کند و بدون راستی‌آزمایی شریک نمی‌پذیرد.

Blackfile از دو الگوی اصلی استفاده می‌کند. انتخاب به این بستگی دارد که چه کسی باید مسئول رابطه با مشتری نهایی بماند و سند نهایی از سوی کدام طرف تهیه شود. هر دو الگو می‌توانند هم‌زمان برای پرونده‌های مختلف یک شریک به کار روند.

مدل ارجاع زمانی به کار می‌رود که درخواست خارج از حوزه تخصص شریک باشد و او قصد پذیرش مسئولیت بخش اطلاعاتی را نداشته باشد. شریک اطلاعات تماس و شرح کوتاه وضعیت را منتقل می‌کند؛ سپس Blackfile مستقلا راستی‌آزمایی مشتری، جلسه اولیه و کل عملیات را انجام می‌دهد.

شریک تایید دریافت درخواست و وضعیت «پذیرفته‌شده برای اجرا» یا «ردشده پس از غربالگری» را دریافت می‌کند. محتوای درخواست، روند عملیات و نتیجه به او اعلام نمی‌شود، مگر با اجازه صریح کتبی مشتری نهایی. شرایط و مبلغ حق‌الزحمه پیش از ارجاع نخستین پرونده در توافق ارجاع ثبت می‌شوند؛ نرخ عمومی وجود ندارد، زیرا ساختار پرداخت به حوزه و دامنه عملیات بستگی دارد.

مدل اصلی برای دفاتر وکالت و مشتریان شرکتی. Blackfile به‌عنوان واحد تحلیلی محرمانه شریک وارد پرونده می‌شود: طبق تعریف مسئله و منطق حقوقی او کار می‌کند و نتیجه را به او تحویل می‌دهد. برای مشتری نهایی، دادگاه و طرف‌های معامله، حضور Blackfile آشکار نیست و نتیجه در کار شریک ادغام می‌شود.

مدارک متناسب با راهبرد پرونده تهیه می‌شوند. پیش از شروع مشخص می‌شود در کدام حوزه قضایی و با چه نقش آیینی استفاده خواهند شد. روش گردآوری به همین موضوع بستگی دارد: حفظ زنجیره نگهداری، ثبت منشا هر فایل، بررسی قابلیت پذیرش طبق قانون محلی، شیوه ثبت و الزامات ترجمه و تصدیق قانونی.

تیم حقوقی با قانون و اسناد کار می‌کند و تحقیقات اطلاعاتی با واقعیت فراتر از اسناد. Blackfile بخشی از پرونده را پوشش می‌دهد که موضع در آن بر احراز واقعیت بنا می‌شود: دارایی کجاست، مالک واقعی چه کسی است، در روز مشخص چه رخ داده، موضع طرف مقابل چقدر استوار است و چه چیزی را می‌کوشد پنهان کند.

دفتر مدیریت دارایی خانواده، علاوه بر سرمایه، ریسک‌های پیرامون خانواده را مدیریت می‌کند: طرف‌های معامله، کارکنان، اطرافیان و اختلاف‌های فرامرزی. Blackfile محیط محرمانه‌ای برای بررسی فراهم می‌کند که ردپای عمومی ایجاد نمی‌کند و نیازی به توضیح به اشخاص ثالث ندارد.

برای موسسات مالی و شرکت‌ها، ارزش تحقیقات اطلاعاتی در پوشش نقاط کور بررسی رسمی است. داده‌های ثبتی و غربالگری معمول ساختار روی کاغذ را نشان می‌دهند؛ تحقیق روشن می‌کند عملا چه کسی پشت آن است، کدام تعهدات در گزارش‌ها نیامده و چه ریسک‌هایی در حوزه قضایی مشخص بالفعل می‌شوند.

مدل همکاری فقط با جداسازی سخت‌گیرانه محیط‌ها کار می‌کند. Blackfile هرگز پروژه‌ها را با هم نمی‌آمیزد: هر عملیات با تیم مستقل، زیرساخت جداگانه، پروتکل‌های امنیتی اختصاصی و نام رمزی مستقل انجام می‌شود. داده‌های مشتریان و شرکای مختلف در هیچ مرحله‌ای با هم تلاقی نمی‌کنند.

وجود رابطه همکاری به اشخاص ثالث اعلام نمی‌شود. Blackfile پروژه یک شریک را به دیگری نمی‌گوید، مدارک یک پرونده را به نفع پرونده دیگر استفاده نمی‌کند و تحت هیچ شرایطی داده را به اشخاص ثالث، شرکا یا نهادهای دولتی منتقل نمی‌کند. ترکیب منابع و جزئیات روش به شریک افشا نمی‌شود؛ نتیجه و سطح راستی‌آزمایی آن ارائه می‌شود.

پیش از پذیرش درخواست، تعارض منافع بررسی می‌شود. Blackfile هم‌زمان برای طرف‌های مقابل یک اختلاف کار نمی‌کند؛ در صورت شناسایی چنین تلاقی‌ای، درخواست بدون شرح جزئیات رد می‌شود، زیرا خود توضیح می‌تواند وجود پرونده دیگر را افشا کند.

پذیرش شریک فرایندی رسمی و یک‌باره است که بعدا ارجاع مأموریت را بدون تکرار توافق شرایط چارچوب ممکن می‌کند.

غربالگری مجاز بودن درخواست، به‌طور کامل درباره پروژه‌های شرکا نیز اعمال می‌شود و جایگاه متقاضی آن را تخفیف نمی‌دهد. Blackfile کار نیازمند روش غیرقانونی نمی‌پذیرد، برای فشار خارج از چارچوب قانون بر اشخاص ثالث مدرک جمع نمی‌کند و ماموریت‌هایی را که ممکن است به بی‌گناهان آسیب بزنند انجام نمی‌دهد.

وضعیت شراکت، بدون توافق کتبی جداگانه، حق اشاره به Blackfile در مطالب بازاریابی، اعلام عمومی همکاری یا استفاده از نام مجموعه در مذاکرات با اشخاص ثالث را ایجاد نمی‌کند.